ΑΝ.ΑΝ.Α.Σ.: Τα οφέλη του στην υγεία και το σωματικό βάρος της Αριστεράς

Μετά τη συγκρότηση μιας συμμαχίας για μια "πράσινη αριστερά" που συγκροτήθηκε στην Ιταλία από δυνάμεις που στην καλύτερη των περιπτώσεων θυμίζουν τα δικά μας ΠΑΣΟΚ, ΔημΑρ, Ποτάμι και Οικολόγους Πράσινους με σήμα το... (μάπα το) καρπούζι(!), η πολυδιάσπαση της εκτός των τειχών Αριστεράς στη χώρα μας που έχει αναφορά στα κινήματα τον αντικαπιταλισμό, καθιστά απαραίτητη μία ενωτική προσπάθεια, αν δεν θέλουμε, είτε αυτή να καταβαραθρωθεί - όχι μόνο- εκλογικά , είτε να αποτελέσει τσόντα του ενός ή του άλλου ρεφορμιστικού κοινοβουλευτικού δήθεν αριστερού νταβά.

Πάνω σε αυτήν την αναγκαιότητα της συγκρότησης ενός ΑΝεξάρτητου ΑΝατρεπτικού Αριστερού Συντονισμού επιτάσσεται η αρχή τουλάχιστον μια ειλικρινούς συζήτησης οργανώσεων και συλλογικοτήτων, μιας και πλησιάζει και ένας δύσκολος αγωνιστικά χειμώνας, αλλά και η πολιτική μάχη των εκλογών.

Εργατική αντίσταση και Αριστερά στην Ευρώπη

Η Μαρία Στύλλου εξηγεί πώς η Αριστερά μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που ανοίγει η οικονομική στασιμότητα και η πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη.

Τα αποτελέσματα των εκλογών καταγράφουν πολιτική αστάθεια σε όλη την Ευρώπη. Οι Ευρωεκλογές έβγαλαν στη Βρετανία πρώτο το UKIP [1] που πήρε 27% και 4,35 εκατομμύρια ψήφους, στη Γαλλία επίσης πρώτο το Εθνικό Μέτωπο με επικεφαλής την Μαρίν Λεπέν, ενώ στην Ολλανδία το ακροδεξιό κόμμα του Βίλντερς ήρθε τρίτο. Μια εικόνα κρίσης των κομμάτων που μέχρι τώρα ήταν στην κυβέρνηση καταγράφεται παντού.

Τα αποτελέσματα όμως δεν δείχνουν ότι παντού ανέβηκαν τα ακροδεξιά - ρατσιστικά ή φασιστικά κόμματα. Στην Ελλάδα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ πήραν αθροιστικά με το ζόρι 30%, το χαμηλότερο στην ιστορία από το '50 μέχρι σήμερα, και η στροφή πήγε προς τα αριστερά. Στην Ιρλανδία, αντίστοιχα, τα δύο κόμματα που είχαν σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας, το δεξιό (Fine Gael) και το Εργατικό Κόμμα, κατέρρευσαν, ενώ ανέβηκε το Σιν Φέιν και μια σειρά από ψηφοδέλτια «ανεξαρτήτων». Στην Ισπανία τα δύο παραδοσιακά κυβερνητικά κόμματα, η δεξιά και οι σοσιαλιστές έπεσαν στο 50% από 80% που άθροιζαν μέχρι πρόσφατα, και η δύναμη της Αριστεράς (Ενωμένη Αριστερά με κέντρο το Κ.Κ. Ισπανίας) τριπλασιάστηκε σε σύγκριση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές.